Magdalena van Landschoot

Staat van Mayekin, jongste kind van Pieter Blondeel en Magdalena van Landschoot, weduwe van Cornelius van Schoonacker en dochter van Symoen van Landtschoot — Eeklo, 15 januari 1559.

Op vijftien januari vijftienhonderd negenenvijftig wordt de staat overgebracht van Mayekin, het jongste kind van Pieter Blondeel Janssoone, dat hij had bij Magdaleene van Landschoot. De voogden zijn Pieter Blondeel, de vader zelf, en Corneel Blondeel.

Het kind is volgens de akte gesuccedeerd bij het overlijden van Susannakin, haar alfve zuster. Daaruit verkrijgt zij eerst het zestigste deel in een brouwerij, staande te Raverschoot aan de Lieve. Dat aandeel is niet afzonderlijk, maar gemeen met Pieter Blondeel, haar vader, en met de jongste kinderen van de voornoemde Cornelius van Schoonacker.

Vervolgens krijgt zij ook het honderdtwintigste deel in een behuusde hofstede, waar haar vader Pieter Blondeel op dat ogenblik woont. Deze hofstede is ongeveer één gemet groot, met huis en bomen daarop staande, en blijft eveneens gemeen zoals hiervoor omschreven.

Nog wordt vermeld één gemet en vijfenzeventig roeden land, wat minder of meer, gelegen bij ’t Verheijlehadt, opnieuw gemeen en onverdeeld als tevoren. Zo toont de akte dat het kind niet enkel een geldsom of een symbolisch aandeel erft, maar ook kleine delen in een economisch samenhangend geheel van brouwerij, hofstede en land.

Ten slotte wordt voor avelic en catheylic goed, boven alle commeren te gelde gemaakt, nog de som vastgesteld van zesendertig schellingen groten, rustende onder de vader. Zoals in vele andere Eeklose weesakten blijft het geld dus voorlopig onder de langstlevende ouder of beheerder, terwijl de rechten van het kind in het boek worden vastgelegd.

Historische duiding

Deze akte is bijzonder belangrijk omdat zij in enkele regels een hele familiegeschiedenis samenvat. Magdalena van Landschoot verschijnt hier niet alleen als moeder van het kind, maar tegelijk ook als weduwe van Cornelius van Schoonacker en als dochter van Symoen van Landtschoot. Zulke expliciete aanduidingen zijn voor genealogisch onderzoek van groot gewicht.

Ook inhoudelijk is de bron merkwaardig. De erfenis bestaat niet uit een zelfstandig goed, maar uit kleine fracties in een brouwerij te Raverschoot aan de Lieve, een hofstede en land. Dat wijst op een bezit dat door opeenvolgende overlijdens en familiedelingen steeds verder in aandelen werd opgedeeld, terwijl het economisch gebruik wellicht grotendeels in dezelfde familiekring bleef.

De vermelding van de brouwerij aan de Lieve geeft deze akte bovendien een mooie topografische en economische waarde. Het gaat hier duidelijk niet om louter landbouwgrond, maar om een goed dat ook verbonden was met productie en mogelijk transport langs de waterweg. Daardoor vormt deze bron een interessante schakel tussen familiegeschiedenis en lokale economie.

Scan