Anthoine Landschot-Lanscotte en de tak van Vedrin

Deze pagina behandelt de overgang van de Oudenaardse Landschot/Lantschoot-lijn naar Vedrin, nabij Namen. Als stamvader van deze tak verschijnt Anthoine Landschot, later geschreven als Anthoine Lanskotte of Antoine Lanscotte. In het testamentdossier van Philippe Hucorne en Elisabeth Fastré uit 1730 wordt hij genoemd tussen de naaste familieleden of betrokken verwanten.

Kern van het dossier

De bron is geen gewone geboorte- of huwelijksakte, maar een testamentaire procedure. Het testament van Philippe Hucorne en zijn echtgenote Elisabeth Fastré werd opgemaakt voor notaris Borge. Bij de latere goedkeuring of erkenning van dit testament verschijnen verschillende familieleden en betrokkenen, onder wie Antoine Lanscotte.

Genealogisch is deze vermelding belangrijk omdat zij Antoine/Anthoine Lanscotte plaatst binnen de sociale en familiale kring van Vedrin. In het onderzoek wordt hij verbonden met de Oudenaardse lijn en beschouwd als stamvader van de latere Lanscotte-tak in de streek van Namen.

Bron: testament Hucorne-Fastré

Testamentaire procedure rond Philippe Hucorne en Elisabeth Fastré

Testament van 19 februari 1728 · Procedure en goedkeuring op 3 april 1730 · Notaris Borge

Testament van Philippe Hucorne en Elisabeth Fastré, zijn echtgenote, opgemaakt voor notaris Borge.

Op 3 april 1730, voor de goedkeuring, verschenen als getuigen of naaste familieleden van de overledenen: Antoine Lanscotte , Jean Delchambre, Marie Delchambre, Francois Hucorne, Marie Barbe Thirion, Laurent Delchambre, Jean Delchambre, Jean Fastre en Philippe Delchambre.

Francois Hucorne verklaarde dat wijlen Philippe Hucorne, zijn broer, niet in staat was een testament op te maken op 19 februari 1728, omdat hij op die dag en meerdere dagen daarvoor tot aan zijn overlijden niet in staat was goed te oordelen. Om die reden zou de Eerwaarde pastoor van deze plaats hem niet hebben kunnen bedienen.

Daarom verzette Francois Hucorne zich tegen de erkenning en goedkeuring van dit testament, met de bedoeling het nietig en ongeldig te laten verklaren.

Verschenen eveneens: Anthoine Lanskotte , Jean Jacque Delchambre, Francois Hucorne, Laurent Delchambre, Jean Delchambre, Philippe Delchambre en Jean Festré. Zij stemden in met de goedkeuring, behoudens hun bezwaren, debatten, tegenwerpingen en de mogelijke nietigheid van het genoemde testament.

Gezien het rapport van Martin Hucorne, sergeant van deze plaats, werd een tekort vastgesteld ten voordele van Marie Barbe Thirion.

Bij de voorlezing van het testament van 19 februari 1728 werd verklaard dat Philippe Hucorne ziek te bed lag, maar van goed verstand, geheugen en inzicht was. Zijn echtgenote Elisabeth Fastré verkeerde in goede gezondheid. De langstlevende echtgenoot werd als erfgenaam van de ander aangewezen. Het testament was ondertekend door Philippe Hucorne en Elisabeth Fastré.

Hedendaagse samenvatting

Philippe Hucorne en Elisabeth Fastré hadden een testament laten opmaken waarin de langstlevende echtgenoot erfgenaam werd van de ander. Het testament was gedateerd op 19 februari 1728 en werd opgemaakt voor notaris Borge.

Bij de latere goedkeuring op 3 april 1730 ontstond betwisting. Francois Hucorne, broer van Philippe, verklaarde dat Philippe op 19 februari 1728 en in de dagen daarvoor tot aan zijn overlijden niet meer helder van oordeel was. Volgens hem kon Philippe daarom geen geldig testament meer maken. Hij verzette zich tegen de erkenning van het testament en wilde het nietig laten verklaren.

Tegelijk verschenen verschillende familieleden of betrokken verwanten, onder wie Antoine Lanscotte en later ook Anthoine Lanskotte. Zij stemden in met de goedkeuring van het testament, maar onder voorbehoud van hun rechten, bezwaren, debatten en tegenwerpingen. Dat betekent dat zij de procedure niet volledig blokkeerden, maar hun juridische positie wel veilig hielden.

Bij de voorlezing van het testament werd daarentegen vermeld dat Philippe Hucorne wel degelijk ziek te bed lag, maar nog van goed verstand, geheugen en inzicht was. Zijn echtgenote Elisabeth Fastré was gezond. Volgens het testament zou de langstlevende echtgenoot alles erven.

Genealogisch belang voor de tak Lanscotte

De belangrijkste vermelding voor dit onderzoek is:

Antoine Lanscotte / Anthoine Lanskotte

De naam verschijnt in twee zeer nabije schrijfvormen: Lanscotte en Lanskotte. Deze vormen sluiten aan bij de overgang van de oudere Vlaamse naamvorm Landschot/Lantschoot naar de Waalse of Naamse vorm Lanscotte.

In het familieonderzoek wordt deze Anthoine Landschot-Lanscotte beschouwd als de stamvader van de tak te Vedrin. Zijn aanwezigheid in een testamentair dossier rond de families Hucorne, Fastré, Delchambre en Thirion toont dat hij in 1730 deel uitmaakte van de lokale verwantschaps- of belangengroep.

De akte is dus vooral belangrijk als plaatsingsbron: zij bevestigt de aanwezigheid van Anthoine in de omgeving van Vedrin/Namen en toont de spelling Lanscotte, die in deze tak tot op vandaag verder leeft.

Van Oudenaarde naar Vedrin

Doopakte Philippus Lanscotte — de verbinding Oudenaarde–Vedrin — 31-3-1700

Deze doopakte vormt een bijzonder sterke schakel in het onderzoek naar de overgang van de Oudenaardse Landschot/Lanschot-tak naar de latere Lanscotte-tak te Vedrin. In de akte wordt Philippus Lanscotte gedoopt als zoon van Antonius Lanscotte en Ludovica Fastré. De doorslaggevende vermelding is dat de ouders afkomstig zijn uit Audry in Flandria, hier te lezen als Oudenaarde in Vlaanderen.

Doopakte van Philippus Lanscotte, zoon van Antonius Lanscotte en Ludovica Fastré

Latijnse tekst

Ex eodem pago.
Ultima martij baptizatus fuit
Philippus Lanscotte, filius
Antonii et Ludovicae Fastré coniugum.
Susceperunt D. Philippus Josij, pastor,
et Joanna Marquine.
Parentes ex Audry in Flandria sunt.

Nederlandse hertaling

Uit hetzelfde dorp.

Op de laatste dag van maart (1700) werd Philippus Lanscotte gedoopt, zoon van Antonius Lanscotte en Ludovica Fastré, echtgenoten.

Als doopgetuigen traden op: D. Philippus Josij, pastoor, en Joanna Marquine.

De ouders zijn afkomstig uit Audry in Flandria, hier gelezen als Oudenaarde in Vlaanderen.

Genealogisch belang

Deze akte is de duidelijke knoop tussen Oudenaarde en Vedrin. Zij toont niet alleen de naamvorm Lanscotte in Vedrin, maar vermeldt ook rechtstreeks de Vlaamse herkomst van de ouders.

Daarmee wordt de overgang: Landschot / Lanschot / Lantschoot uit Oudenaarde naar Lanscotte in de streek van Namen veel sterker onderbouwd. Duidelijker bewijs voor deze verbinding is moeilijk denkbaar.

Bron: doopakte van Philippus Lanscotte, zoon van Antonius Lanscotte en Ludovica Fastré, afbeelding: /tielt/img/geb-lanscotte-phillip-1700.jpg.

Binnen de bredere familiegeschiedenis volgt deze tak op de Oudenaardse Lanschot/Landschoot-lijn. De naam komt in het begin nog voor als Landschot of Lanschot, maar verschuift in de omgeving van Namen naar Lanscotte.

De overgang is zowel geografisch als taalkundig. Een familienaam die in Vlaanderen herkenbaar is als Landschoot wordt in de Franstalige administratie van Namen en Vedrin aangepast aan lokale schrijfgewoonten. Zo ontstaat de vorm Lanscotte.

Tijdlijn van het dossier

Oudenaarde

De familie verschijnt in de Oudenaardse tak als Landschot/Lanschot/Lantschoot. Vanuit deze lijn wordt Anthoine later verbonden met Vedrin.

19 februari 1728

Philippe Hucorne en Elisabeth Fastré laten een testament opmaken voor notaris Borge. De langstlevende echtgenoot wordt erfgenaam van de ander.

3 april 1730

Bij de procedure tot goedkeuring of erkenning verschijnen meerdere familieleden en betrokkenen, waaronder Antoine Lanscotte of Anthoine Lanskotte.

Na 1730

De naamvorm Lanscotte wordt de herkenbare vorm van deze Vedrinse tak en blijft in de streek van Namen verder bestaan.

Begrippen in het dossier

Term	Betekenis	In deze bron
Testament	Laatste wilsbeschikking waarin iemand bepaalt wat er na zijn overlijden met zijn goederen moet gebeuren.	Philippe Hucorne en Elisabeth Fastré bepalen dat de langstlevende de ander erft.
Goedkeuring / erkenning	Procedure waarbij een testament formeel wordt bevestigd of aanvaard.	Op 3 april 1730 verschijnen verschillende familieleden voor de goedkeuring.
Nietigheid	Ongeldigverklaring van een rechtshandeling.	Francois Hucorne wil het testament ongeldig laten verklaren wegens vermeende onbekwaamheid van Philippe.
Van goed verstand, geheugen en inzicht	Formule waarmee wordt bevestigd dat iemand juridisch bekwaam was om een testament te maken.	Het testament vermeldt dat Philippe, hoewel ziek te bed, nog bekwaam was.
Onder voorbehoud	Instemmen zonder afstand te doen van mogelijke bezwaren of rechten.	Anthoine Lanskotte en anderen stemmen in met de goedkeuring, maar behouden hun bezwaren en tegenwerpingen.

Onderzoeksnota

Bron:
Testament van Philippe Hucorne en Elisabeth Fastré, zijn echtgenote, opgemaakt voor notaris Borge.
Testament gedateerd 19 februari 1728; procedure tot erkenning of goedkeuring op 3 april 1730.
Vermelding van Antoine Lanscotte / Anthoine Lanskotte tussen de verschenen familieleden en betrokkenen.

Online bron:
Genus Ducere — Vedrin, Cour de Justice
en Bernard Falmagne, "Actes du notaire Adrien Waulthier à Bouvignes de 1670 à 1679," e-mail message from \bernard.falmagne@primus.ca\ (Canada) to Hans Van Landschoot, 2/2/2010.

← Terug naar Tielt Naar de Oudenaardse tak